Als kleine peuter was ik al gepassioneerd door de schrijnwerkerij van mijn grootvader waar behalve meubels ook doodskisten werden gemaakt, zowel voor volwassenen als voor jonge mensen. Al op zeer jonge leeftijd ging ik destijds mee thuis bij de familie van een overledene om rouwdoeken op te hangen.
Ik was dan ook snel oud en sterk genoeg om samen met mijn grootvader of vader overledenen op te halen in ziekenhuizen en instellingen. Gaandeweg groeide ik mee in dat wereldje van begrafenisondernemers en leerde ik stelselmatig wat het allemaal behelsde.
Als jongeling van bijna 21 jaar mocht ik in 1982 de fakkel overnemen en werd ik officieel begrafenisondernemer. Een stap in de grote wereld van ondernemen, dat zou dan ook blijken in al die jaren die daar op volgden.
